And thats what I would use facebook like-stamps for... loads of ink & soap required tho.
Sunday, June 20, 2010
Tuesday, March 2, 2010
Crossing cultures: a Dutchie’s perspective on UK culture
The main thing I noticed about the British culture is the contradiction between the well-known ‘stiff upper lip’ way of getting through the day and the way more free and open nightlife. Whilst in the day Brits 1) form one line for a desk with three cash registers and only go to the one which is free when it’s their turn, 2) wait happily in line in the supermarket until the cashier has greeted the current customer, then at his/her ease scanned the groceries, helped packing, waited until the customer was fully done and said goodbye even if the queue has extended itself past the product shelves and 3) say sorry to every single person they bump into on a busy street, on which people walk in every direction possible, because there is no specific side for a certain direction, the British nightlife is one whole different story. First of all: the girls, although the Dutch stereotype of the British style of clothing for women is tent-shaped flowery dresses and knitted woollen sweaters, British girls are actually really fashionable. Maybe a bit too fashionable for us, because what is worn when girls go out makes the Netherlands look conservative. Usually it’s girls in really short dresses and skirts plus high heels, minus anything remotely warm (even in winter) that decorate nightclubs around the UK. Additionally, the atmosphere is a lot more friendly and open. In the Netherlands you usually stay with your own group of friends when you go out, in the UK however you can make contact with other people more easily, and they accept you in their group instead of looking strangely at you and turning away. Mind the guys though; sometimes they take this principle a little too far, resulting in them chasing you for the entire night.
Another aspect of the open culture is that besides saying sorry when bumping into people on the street, people also ask about each other. When I say people ask about each other I do mean people they know ofcourse, asking people about their life’s after you’ve just bumped into them is taking it a bit too far. Usually asking people about how they are currently doing is done in the shape of ‘Y’allright?’ This has become kind of a catchphrase and to tell the truth I still haven’t entirely figured out how to answer this accordingly, especially since the person you’re talking to is generally 10 meters further up the street by the time you’ve devised an answer. Effort wasted. Still, it looks a lot friendlier than the typical Dutch say-hi-and-walk-on strategy.
So the UK culture is definitely more hospitable and approachable, that’s 10 points for our beloved Hofstede, who lists the UK has a relaxed, less stressful country where inequality between people is minimised. As so often, things are not what they seem, I must say however that like Mrs. Bucket (pronounced ‘Bouquet’) in the television-series the Brits are good at ‘keeping up appearances’ though even I have yet to experience one of those candlelit dinners.
Wednesday, January 13, 2010
Once upon a time in.. england, scotland, holland and back to england again
Hoi iedereen!!
Sorry voor het lange niet-updaten, ik kreeg het na mijn laatste berichtje dus wel heel druk ;)
Inmiddels is Edinburgh alweer bijna een maand voorbij, zitten veel ICMmers die ook in het buitenland aan het studeren/stagelopen waren alweer in Nederland of een ander land, (wat zijn we toch een stelletje wereldreizigers) en worden de donkere dagen langzamerhand weer lichter.
Al is het een maand geleden, er is nog genoeg te vertellen over Edinburgh, ik raad iedereen aan om erheen te gaan want het is een geweldige stad, zelfs als je er met bevroren tenen doorheen moet lopen.
Ik ging er met de bus heen, en dan blijkt maar weer dat dingen op een kaart toch dichterbij lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Ik ben rond half 11 op de bus gestapt in londen en kwam er rond 9 uur 's ochtends weer uit gestrompeld. Audrey kwam een uurtje of twee later aan op waverley station (na een maar 2 uur durende treinreis.)
We zijn toen eerst naar het jeugdhotel gegaan (3 keer heen en weer gelopen tussen de balie en de kamers aan de overkant van de weg omdat de keycard niet werkte maar er uiteindelijk toch ingekomen) toen hebben we onze spullen gedumpt en zijn we de stad een beetje gaan verkennen, wat winkeltjes in (er zijn superveel awesome vintage winkels), het kasteel van buitenaf bezichtigt en naar de camera obscura geweest: is een verduisterde ruimte of een doos met in een van de wanden een klein gaatje. Het hierdoor invallende licht werpt een afbeelding van de buitenwereld op de tegenoverliggende wand.
(en ja dat stukje is half van wikipedia, ik ben te lui om het in mn eigen woorden te zeggen.)
Alleen hebben we die doos.. of kamer.. waar het juist om ging nou weer net niet gezien, de laatste rondleiding was namelijk net geweest dus wij gingen op ons eigen houtje maar rondkijken. Wel waren er leuke gallerijen met optische illusies en hologrammen. 'S avonds hebben we lekker bij een restaurantje gegeten boven een schattig alternatief winkelstraatje (W bow/victoria street) en daarna hebben we een ghost tour gedaan. Ik houd nog steeds van ghost tours maar dit was wel de slechtste die ik ooit mee heb gemaakt ;) ze hadden bijvoorbeeld foto's van een bewogen lamp en beweerden dat het een geest was. Maar asnog amusant, al was het maar om de ghost tour mensen uit te lachen (of er later over te klagen, want let's face it, dat doen nederlanders toch graag)
"s nachts was het audreys beurt om niet goed te slapen, we sliepen namelijk met 3 (!!) snurkende mannen in de kamer, gezellig. Gelukkig was ik zo uitgeput van de busreis dat ik er recht doorheen heb geslapen.
Dag 2 hebben we een touristenbus gepakt, toch wel handig die dingen, we kregen in ieder geval meer te weten over de stad dan op de crappy ghost tour. Nog een pluspuntje was dat de busschauffeur op Russel Crowe leek, daar was ik dan weer blij mee.
Na de stadstour zijn we naar Our Dynamic Earth gegaan waar we een prachtige 3d powerpoint presentatie kregen over hoe de wereld was ontstaan (nee, ik was niet impressed) en daarna mochten we een filmpje over sterren kijken, ingesproken door niemand minder dan Dr Who himself ;)
maar het was over het algemeen wel een.. interresante verspilling van onze tijd.
Na dit geweldige avontuur zijn we de kerstmarkt over gegaan op princess street, in het centrum van edinburgh en we zijn zelfs in de zweefmolen geweest! ze hadden zelfs een ijsbaan maar daar zijn we niet op geweest, wel zag edinburgh er supergezellig uit met zweefmolen, reuzenrad en kerstmarkt (en dat kwam niet alleen door de gluhwein) en je kan edinburgh niet verlaten zonder nog even op princess street te shoppen natuurlijk! 'S avonds zijn we maar naar de mac gegaan voor ons laatste avondmaal in Edinburgh en toen was het weer op naar huis, audrey met de trein en ik met de bus.
Drie weekjes daarna was het alweer kerstvakantie, en na 2 swingdance themafeesten, jaren 50 en jaren 70 heb ik mezelf weer naar de tegenwoordige tijd gesleept voor Annelle en Anandi die zaterdag aan zouden komen.. alleen iets later en iets meer uitgeput en gefrustreerd dan geanticipeerd. De weergoden hadden namelijk net wat sneeuw naar beneden gestrooid en natuurlijk was half europa in rep en roer, met engeland in de leiding. Onze school was vrijdag al gesloten omdat er 5 (!!) centimeter sneeuw lag en al het verkeer was gestremd... en annelle en anandi zaten vast in/voor de eurotunnel, in een bus, 8 uur lang.
Een dagje londen zat er dus niet meer in zaterdag, dus zijn we maar naar huis gegaan en naar bed. Zondag en Maandag zijn wel wel naar londen geweest, zondag hebben we toegegeven aan onze shopbehoeftes en heeft annelle haar liefdevolle relatie met de topshop weer hernieuwd en maandag heb ik annelle en anandi meegenomen naar camden (obviously naar mijn nu favo theewinkeltje) voordat we op weg gingen naar heathrow en nederland! met 1 uurtje vertraging van het vliegtuig is het allemaal goed verlopen en kon de kerstvakantie beginnen.
Over de kerstvakantie ga ik niet vertellen, aangezien de meeste mensen die dit lezen mijn activiteiten wel redelijk hebben kunnen volgen. Ik heb het iig heel gezellig gehad met iedereen, en hoop jullie allemaal snel weer te zien. Ook mis ik lekker thuis zitten rond 8 uur savonds met een kop koffie en het journaal aan, maar alleen een laptop hebben geeft je wel bijzonder veel meer vrije tijd.
Zondagavond ben ik weer terug gekomen in hatfield. Aan de ene kant voelt het wel alsof het allemaal een beetje over is, aangezien alle internationals die ik hier ken ook weggaan over twee weken, maar voor de swingdance groep begint het pas allemaal weer. Ik ga waarschijnlijk vanavond weer swingdansen, zo fijn dat je gewoon weer met iedereen kan dansen en dat je geen vaste danspartner nodig hebt zoals bij ballroom, hoewel ik de ballroom dansen natuurlijk ook mis. Een grappig effect van swing is wel dat ik beter bevriend ben met de jongens dan de meisjes, omdat je vaker met alle jongens praat aangezien je daarmee danst. En nee, voordat ik daar weer allemaal reacties op krijg, er zitten geen leuke jongens bij, het blijft nog even bij prince harry ;)
Over twee weken ga ik dus hier weer weg, op naar portsmouth. Mn ouders komen me ophalen en verhuizen (jayyyy) en ze blijven een weekje in portsmouth voordat ik 1 feb begin met werken.
Wie daarna wilt langskomen, be my guest!! :D zou het superleuk vinden, voor remke is in ieder geval al een plekje gereserveerd. (Rene, je kan emma watson ook op komen halen? :P)
Tegen die tijd blog ik wel weer, dan vertel ik jullie ook meteen over het swingdance kamp wat ik 12-15 februari heb.
Dikke knuff & tot gauw schrijfs, skypes of ziens!
Doppie
Sorry voor het lange niet-updaten, ik kreeg het na mijn laatste berichtje dus wel heel druk ;)
Inmiddels is Edinburgh alweer bijna een maand voorbij, zitten veel ICMmers die ook in het buitenland aan het studeren/stagelopen waren alweer in Nederland of een ander land, (wat zijn we toch een stelletje wereldreizigers) en worden de donkere dagen langzamerhand weer lichter.
Al is het een maand geleden, er is nog genoeg te vertellen over Edinburgh, ik raad iedereen aan om erheen te gaan want het is een geweldige stad, zelfs als je er met bevroren tenen doorheen moet lopen.
Ik ging er met de bus heen, en dan blijkt maar weer dat dingen op een kaart toch dichterbij lijken dan ze in werkelijkheid zijn. Ik ben rond half 11 op de bus gestapt in londen en kwam er rond 9 uur 's ochtends weer uit gestrompeld. Audrey kwam een uurtje of twee later aan op waverley station (na een maar 2 uur durende treinreis.)
[beetje scheef, maar toch een mooi uitzicht]
We zijn toen eerst naar het jeugdhotel gegaan (3 keer heen en weer gelopen tussen de balie en de kamers aan de overkant van de weg omdat de keycard niet werkte maar er uiteindelijk toch ingekomen) toen hebben we onze spullen gedumpt en zijn we de stad een beetje gaan verkennen, wat winkeltjes in (er zijn superveel awesome vintage winkels), het kasteel van buitenaf bezichtigt en naar de camera obscura geweest: is een verduisterde ruimte of een doos met in een van de wanden een klein gaatje. Het hierdoor invallende licht werpt een afbeelding van de buitenwereld op de tegenoverliggende wand.
(en ja dat stukje is half van wikipedia, ik ben te lui om het in mn eigen woorden te zeggen.)
[een leuk apparaat bij camera obscura waarbij je schaduw nog enkele seconden langer op het groene doek bleef staan. Het moest er alleen uitzien alsof we wegrenden, alleen lijkt het nu meer of ik audrey een mep verkoop]
Alleen hebben we die doos.. of kamer.. waar het juist om ging nou weer net niet gezien, de laatste rondleiding was namelijk net geweest dus wij gingen op ons eigen houtje maar rondkijken. Wel waren er leuke gallerijen met optische illusies en hologrammen. 'S avonds hebben we lekker bij een restaurantje gegeten boven een schattig alternatief winkelstraatje (W bow/victoria street) en daarna hebben we een ghost tour gedaan. Ik houd nog steeds van ghost tours maar dit was wel de slechtste die ik ooit mee heb gemaakt ;) ze hadden bijvoorbeeld foto's van een bewogen lamp en beweerden dat het een geest was. Maar asnog amusant, al was het maar om de ghost tour mensen uit te lachen (of er later over te klagen, want let's face it, dat doen nederlanders toch graag)
"s nachts was het audreys beurt om niet goed te slapen, we sliepen namelijk met 3 (!!) snurkende mannen in de kamer, gezellig. Gelukkig was ik zo uitgeput van de busreis dat ik er recht doorheen heb geslapen.
Dag 2 hebben we een touristenbus gepakt, toch wel handig die dingen, we kregen in ieder geval meer te weten over de stad dan op de crappy ghost tour. Nog een pluspuntje was dat de busschauffeur op Russel Crowe leek, daar was ik dan weer blij mee.
Na de stadstour zijn we naar Our Dynamic Earth gegaan waar we een prachtige 3d powerpoint presentatie kregen over hoe de wereld was ontstaan (nee, ik was niet impressed) en daarna mochten we een filmpje over sterren kijken, ingesproken door niemand minder dan Dr Who himself ;)
maar het was over het algemeen wel een.. interresante verspilling van onze tijd.
Na dit geweldige avontuur zijn we de kerstmarkt over gegaan op princess street, in het centrum van edinburgh en we zijn zelfs in de zweefmolen geweest! ze hadden zelfs een ijsbaan maar daar zijn we niet op geweest, wel zag edinburgh er supergezellig uit met zweefmolen, reuzenrad en kerstmarkt (en dat kwam niet alleen door de gluhwein) en je kan edinburgh niet verlaten zonder nog even op princess street te shoppen natuurlijk! 'S avonds zijn we maar naar de mac gegaan voor ons laatste avondmaal in Edinburgh en toen was het weer op naar huis, audrey met de trein en ik met de bus.
Drie weekjes daarna was het alweer kerstvakantie, en na 2 swingdance themafeesten, jaren 50 en jaren 70 heb ik mezelf weer naar de tegenwoordige tijd gesleept voor Annelle en Anandi die zaterdag aan zouden komen.. alleen iets later en iets meer uitgeput en gefrustreerd dan geanticipeerd. De weergoden hadden namelijk net wat sneeuw naar beneden gestrooid en natuurlijk was half europa in rep en roer, met engeland in de leiding. Onze school was vrijdag al gesloten omdat er 5 (!!) centimeter sneeuw lag en al het verkeer was gestremd... en annelle en anandi zaten vast in/voor de eurotunnel, in een bus, 8 uur lang.
Een dagje londen zat er dus niet meer in zaterdag, dus zijn we maar naar huis gegaan en naar bed. Zondag en Maandag zijn wel wel naar londen geweest, zondag hebben we toegegeven aan onze shopbehoeftes en heeft annelle haar liefdevolle relatie met de topshop weer hernieuwd en maandag heb ik annelle en anandi meegenomen naar camden (obviously naar mijn nu favo theewinkeltje) voordat we op weg gingen naar heathrow en nederland! met 1 uurtje vertraging van het vliegtuig is het allemaal goed verlopen en kon de kerstvakantie beginnen.
Over de kerstvakantie ga ik niet vertellen, aangezien de meeste mensen die dit lezen mijn activiteiten wel redelijk hebben kunnen volgen. Ik heb het iig heel gezellig gehad met iedereen, en hoop jullie allemaal snel weer te zien. Ook mis ik lekker thuis zitten rond 8 uur savonds met een kop koffie en het journaal aan, maar alleen een laptop hebben geeft je wel bijzonder veel meer vrije tijd.
Zondagavond ben ik weer terug gekomen in hatfield. Aan de ene kant voelt het wel alsof het allemaal een beetje over is, aangezien alle internationals die ik hier ken ook weggaan over twee weken, maar voor de swingdance groep begint het pas allemaal weer. Ik ga waarschijnlijk vanavond weer swingdansen, zo fijn dat je gewoon weer met iedereen kan dansen en dat je geen vaste danspartner nodig hebt zoals bij ballroom, hoewel ik de ballroom dansen natuurlijk ook mis. Een grappig effect van swing is wel dat ik beter bevriend ben met de jongens dan de meisjes, omdat je vaker met alle jongens praat aangezien je daarmee danst. En nee, voordat ik daar weer allemaal reacties op krijg, er zitten geen leuke jongens bij, het blijft nog even bij prince harry ;)
Over twee weken ga ik dus hier weer weg, op naar portsmouth. Mn ouders komen me ophalen en verhuizen (jayyyy) en ze blijven een weekje in portsmouth voordat ik 1 feb begin met werken.
Wie daarna wilt langskomen, be my guest!! :D zou het superleuk vinden, voor remke is in ieder geval al een plekje gereserveerd. (Rene, je kan emma watson ook op komen halen? :P)
Tegen die tijd blog ik wel weer, dan vertel ik jullie ook meteen over het swingdance kamp wat ik 12-15 februari heb.
Dikke knuff & tot gauw schrijfs, skypes of ziens!
Doppie
Subscribe to:
Posts (Atom)